Het Drouwenerzand ligt op de Hondsrug tussen de dorpen Gasselte en Drouwen. In het begin van de vorige eeuw werd het Drouwenerzand beschouwd als één grote ramp. Jaren van overbegrazing door schapen, het steken van heideplaggen en het delven van keien hielden de ‘malende zandzee’ van het Drouwenerzand in beweging. Dit vormde een bedreiging voor de landbouwgronden en wegen. Een groot contrast met de vredige aanblik die het terrein nu biedt.
Het Drouwenerzand
Aardkundig monument
Sinds Het Drentse Landschap begin jaren zeventig eigenaar van het Drouwenerzand werd, is het beheer erop gericht om op een deel van het terrein het stuifzand weer tot leven te brengen. Door bomen te kappen kon de wind meer vat op de bodem krijgen. In 2009 werd het Drouwenerzand vanwege het actieve stuifzand het eerste provinciale aardkundig monument.
Vlakbij het Drouwenerzand liggen de hunebedden D19 en D20. Het hunebed D19 werd al in 1912 archeologisch onderzocht. Bijzonder was de vondst van zes reepjes koper. Koper werd in de steentijd soms in sieraden verwerkt.
Stuifzandheide
Het deel van het terrein dat niet bebost is, bestaat uit stukken rustend stuifzand en heide met Struik- en Kraaihei. Verspreid in het gebied over grote oppervlakten zijn mos- en korstmosbegroeiing te zien. Het terrein is een belangrijk broedgebied voor de Boomleeuwerik, Roodborsttapuit en Nachtzwaluwen. De Klapekster is een vaste wintergast.
Wandelen op het Drouwenerzand
Ontdek het Drouwenerzand met onze paaltjesroute van 6 kilometer, of pak ook een stukje van natuurgebied de Branden mee op onze ongemarkeerde wandelroute van 7 kilometer.
