In een tijd waarin er nog nauwelijks goede wegen waren, lag het Grollerholt centraal in de provincie. Hier kwamen bestuurders in de open lucht bijeen om besluiten te nemen over het bestuur van Drenthe. Hoewel de exacte vergaderplaats tegenwoordig niet meer met zekerheid bekend is, heeft het Grollerholt een bijzondere plaats in de Drentse geschiedenis.
Besluiten die Drenthe vormden
Het Grollerholt
In het Grollerholt werden belangrijke besluiten genomen die van grote betekenis waren voor Drenthe. Zo besloot de Landsdag in 1580 dat Drenthe zou toetreden tot de Unie van Utrecht, het verbond dat een belangrijke stap vormde op weg naar de Republiek der Nederlanden.
In 1600 werd hier ook het College van Drost en Gedeputeerden opgericht. Daarmee kreeg het bestuur van Drenthe een betere organisatie.
De Landsdag
De vergaderingen in het Grollerholt werden de Landsdag genoemd. Tot 1795 was dit het hoogste bestuursorgaan van Drenthe. In het begin bestond de Landsdag uit eigenerfde boeren: boeren die eigenaar waren van hun eigen grond. Zij hadden van oudsher het recht om mee te beslissen over het bestuur van Drenthe. Deze rechten werden vastgelegd in het Landrecht van 1412.
Vanaf 1603 veranderde de samenstelling van het bestuur. De Ridderschap (de adel) en de Eigenerfden vormden samen de Staten van Drenthe. De Ridderschap beschikte over één stem, terwijl de Eigenerfden gezamenlijk twee stemmen hadden.
Waar lag de vergaderplaats?
In 1602 werd besloten de vergaderingen voortaan in Assen te houden. Toch bleef het Grollerholt nog jarenlang af en toe als vergaderplaats in gebruik. De laatste bijeenkomst vond plaats in 1696. Toen werd besloten dat het stadhouderschap van Drenthe voortaan erfelijk zou zijn voor de nakomelingen van prins Willem III.
In 1877 kocht de provincie Drenthe een stuk grond ten oosten van Grolloo, omdat men dacht dat zich hier de historische vergaderplaats bevond. Om deze bijzondere plek te markeren werden eikenbomen geplant. Later bodemonderzoek liet echter zien dat de werkelijke locatie van de Landsdag waarschijnlijk ergens anders heeft gelegen. Waar precies, is tot op de dag van vandaag niet bekend.
