Doldersummerveld
heidejuweel van Drenthe
Het Doldersummerveld laat ons nog een glimp zien van de ooit aanwezige grote stille heide. Het is nu niet meer voor te stellen dat het voortbestaan van dit veld veertig jaar geleden aan een zijden draadje hing. Ontginning, bebossing en ruilverkaveling en een forse brand in 1980 hadden hun sporen goed nagelaten in het gebied. Vanaf dat moment startte Het Drentse Landschap met een nieuwe (integrale) beheermethodiek. Hiervoor is het noodzakelijk dat nauwkeurig onder meer de vegetatie en de broedvogelstand wordt bijgehouden.
Door Hester Heinemeijer, hoofd onderzoek en planning van Stichting Het Drentse Landschap en Arend Jan van Dijk, medewerker van SOVON Vogelonderzoek Nederland.
Een artikel over het onderzoek van 1992 vindt u in Kwartaalblad nr. 3, september 1994.
Herstel van de Prut in Roemenië
Vanaf 2003 zijn het Waterschap Hunze & Aa's en Stichting Het Drentse Landschap nauw betrokken bij het ecologisch herstel van de rivier de Prut in Roemenië. Beide organisaties werden hiervoor door het Rijksinstituut voor Integraal Zoetwaterbeheer en Afvalwaterbehandeling (RIZA) benaderd omdat ze veel ervaring hebben opgedaan met het opnieuw inrichten van het Hunzegebied. Op 5 oktober 2006 werd het project in Roemenie op feestelijke wijze en in aanwezigheid van de Nederlandse ambassadeur afgerond.
Door Herman Wanningen, aquatisch ecoloog bij het waterschap Hunze en Aa's, Albert Remmelzwaal, senior adviseur bij het RIZA en Eric van der Bilt, directeur van Het Drentse Landschap.
De Das
Vroeger een zeldzame verschijning
De Das moet voor de grote aanplant van bos in Drenthe een zeldzame verschijning zijn geweest. Dit blijkt uit de Tegenwoordige Staat van Drenthe (1792/1795) waar wordt gezegd dat ze slechts sporadisch voorkomen. Bij de tussen 1803 en 1808 in Drenthe ingeleverde schadelijke dieren bevonden zich slechts twee Dassen. Daarna horen we lange tijd niets meer van het dier.
Door Henk M.Luning, amateur-historicus.
De Knobbelzwaan
De Knobbelzwaan is behalve een siervogel in parkvijvers ook een sieraad in de Drentse kanalen en andere waterrijke gebieden. Het merendeel van de Drentse broedparen bevindt zich in het Hunzegebied en de veenkoloniën. Ondanks zijn gracieuze verschijning behoort de Knobbelzwaan tot de zwaarste vogels van Europa. Een mannetje van 12000 gram is geen uitzondering. Ter vergelijking: een mus weegt 30 gram.
Door Geert de Vries, werkzaam bij bij het IVN Consulentschap Drenthe en is bestuurslid van Stichting Het Drentse Landschap.
Sipke van der Veen
Een bevlogen natuurbeschermer
Met trots neemt Sipke van der Veen afscheid van zijn Stichting Het Drentse Landschap. Eenentwintig jaar was hij als bestuurslid zeer nauw betrokken bij alles wat er met de natuur in Drenthe speelde. "Een schitterende periode waarin er ontzettend veel gebeurde'', stelt hij terugkijkend. In december vorig jaar nam hij met weemoed afscheid van het werk en de mensen die hem zo dierbaar zijn geworden. Hij zal de stichting missen, een gemis dat geheel wederzijds is. Bestuur en medewerkers hadden een hechte band met deze bevlogen natuurbeschermer van het eerste uur. Zijn missie: opkomen voor de rechten van planten en dieren.
Door Sonja van der Meer, hoofd communicatie Stichting Het Drentse Landschap.
Brinken in Drenthe
De Drentse esdorpen vallen op door de ruime en afwisselende inrichting van de historische kernen met boerderijen en de meestal met bomen beplante brinken. Al jaren maakt de werkgroep Brinken zich zorgen over de kwaliteit van deze brinken. Op 9 maart presenteerde ze het boek "Brinken in beeld; langs esdorpen in Drenthe". Hierin besteden de auteurs ruime aandacht aan het verleden, het heden en de toekomst van de brinken. Het is een pleidooi om bewoners, bestuurders en ook anderen meer bewust te maken van de waarden van de brinken.
Door Edward Houting, Klaas Roelof de Poel en Hans Vrijer, lid van de werkgroep Brinken.
Verder:
Hervormde Kerk Westerbork www.drentsekerken.nl
Vogelparadijs op het boerenerf www.boerenervendrenthe.nl