Het Drentse Landschap
kwartaalblad 49

Op weg naar een groot Scharreveld

Nog geen 75 jaar geleden was het Scharreveld, pal ten zuidwesten van Westerbork, een uitgestrekt nat heideveld. Alleen het omwalde Kerkestuk en de bovenloop van de Noordelijke Niklaasbeek waren vanaf 1850 als vochtig grasland ontgonnen. Dit deel is tegenwoordig nog steeds als een groene enclave in de heide ter herkennen. Vanaf jaren '30 van de vorige eeuw werd het heideveld voortvarend op de schop genomen. Tot er uiteindelijk 30 jaar later verspreid over een ontginningslandschap een viertal middelgrote heiderestanten overbleven. Het Holtherzand, het Scharreveld-Noord en Zuid en de Boekweitenplas. Het Drentse Landschap is bezig om er nu weer een groot Scharreveld van te maken.

Door Eric van der Bilt, directeur van Het Drentse Landschap.

Fazanten ooit uitgezet in Drenthe

Met verwijzing naar de Verslagen van de Nederlandsche Ornithologische Vereeniging van 1905 vermeldt het standaardwerk Vogels van Drenthe (1982) dat de eerste Fazanten in Drenthe tussen 1900 en 1905 zijn uitgezet bij De Punt. Volgens de publicatie Jacht en Visscherij van R.D.Mulder zijn in die tijd echter ook elders in Drenthe Fazanten 'gepoot'. Veel maakt het niet uit omdat ook deze mededeling niet het begin aangeeft van de dubieuze, maar ook succesvolle entree van deze vogels in Drenthe.

Door Henk Luning, amateur-historicus.

Klein hoefblad

"Nu is dat werkelijk een heel mooi bloempje. Het hoofdje zit op den dikken, beschubden stengel en als de zon schijnt, dan gaan de fijne straalbloempjes wijd uitstaan, als de stralen van een zonnetje, het gele hartje komt dan te zien en zelfs een volkomen oningewijde kan dan merken, dat het bestaat uit een aantal bekervormige kleine bloempjes."
                                                                             (Jac. P. Thijsse, Lente, 4e druk, 1910)

Met deze afschuwelijke, lange zin beschrijft Thijsse het 'heel mooi bloempje' van het Klein hoefblad; de eerste lentebode die soms al in februari uitbundig de bodem kleurt. Vanuit een ondergrondse wortelstok spruiten de bloemstengels uit de kale, koude grond. En meteen zijn er ook de bloemen; op elke stengel één. Eigenlijk schijnbloemen, want Klein hoefblad hoort bij de Composietenfamilie, de samengesteldbloemigen. De bloem is in feite een hele bos van honderden kleine bloempjes die dicht opeen op een gemeenschappelijke bloembodem staan, een 'hoofdje'. Peuter er maar eens een open; mag best, want er zijn genoeg. Dan zie je in het midden tientallen kleine gele buisvormige bloempjes staan, omringd door een dichte krans van een paar honderd straalbloempjes die elk een naar buiten gericht geel lint dragen, 'als de stralen van een zonnetje'.

Door Joan D.D. Hofman, redacteur van het kwartaalblad en bestuurslid van Het Drentse Landschap.