Libellen op het Hijkerveld
Het uitgestrekte Hijkerveld met zijn vele voedselarme vennen behoort tot de best bewaarde heidevelden van Drenthe. Hier leven vele diersoorten die een voorkeur hebben voor voedselarme milieus, zoals de Tapuit, Boomleeuwerik, Geoorde fuut en Dodaars. Ronduit spectaculair zijn de honderden Adders en duizenden Heikikkers. Ook voor diverse soorten vlinders van de hei, zoals de Kommavlinder en het Groentje, is het terrein een belangrijk toevluchtsoord. Veel libellen vinden het Hijkerveld een waar eldorado. Van de vijftig soorten libellen die in Drenthe zijn waargenomen, zijn er maar liefst 31 soorten in dit gebied gezien.
Door Geert de Vries, werkzaam bij het IVN Consulentschap Drenthe en is bestuurslid van Stichting Het Drentse Landschap.
Annet Zwaneveld en Jan Dekker een vast vrijwilligerskoppel
Annet Zwaneveld (48) en Jan Dekker (89) zijn al jaren een vast vrijwilligerskoppel voor de activiteiten van Stichting Het Drentse Landschap. Hun gezamenlijke passie voor vogels bracht hen samen. Ze ontmoetten elkaar 13 jaar geleden bij de vogelwerkgroep van de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging (KNNV). Zo'n 10 jaar geleden meldden beiden zich aan voor de vogelkijkhut Diependal. Annet die geen vervoer had, vroeg aan Jan of ze mee mocht rijden. Dat doet hij nog steeds als ze gezamenlijk een vrijwilligersklus moeten klaren. Inmiddels zijn hun werkzaamheden voor de Stichting behoorlijk uitgegroeid. Ze helpen op het rentambt met inpakwerkzaamheden, zitten in het promotieteam en verrichten inventarisaties.
Door Sonja van der Meer, hoofd communicatie Stichting Het Drentse Landschap.
Steenmarters in Drenthe
Steenmarters zijn sierlijke, beweeglijke dieren. Ze worden inclusief staart zo'n 70 cm lang en wegen 1,5 tot 2 kg. Ze zijn snel en lenig, kunnen goed klimmen en als het moet zwemmen. Doordat het nachtdieren zijn worden ze maar zelden gezien. Steenmarters zijn dan ook, behalve tijdens de paartijd en in de tijd van opgroeiende jongen, bijzonder zwijgzaam. Vaak vallen ze pas op als de jongen wat al te luidruchtig liggen te rollebollen onder de dakpannen of moedermarter er toevallig achter komt dat een kippenhok niet echt goed dicht zit. Ze zijn overal in Drenthe te vinden en dan vooral in de buurt van menselijke bebouwing.
Door Bertil Zoer, medewerker Onderzoek en Planning van Het Drentse Landschap.
Het nieuwe Hunebedcentrum: een leerzame belevenis
Drenthe zal in mei 2005 worden verrijkt met een bijzonder nieuw museum. Een museum dat direct verbonden is met het Drentse icoon bij uitstek: het hunebed. Het nieuwe Hunebedcentrum in Borger opent haar deuren in een bijzonder tijdsklimaat. In dat klimaat zijn drie kenmerken manifest: de wens tot revitalisering van het platteland, de voortgaande ontwikkeling van cultuurtoerisme en niet in de laatste plaats de toegenomen maatschappelijke relevantie van erfgoed en historie. Het nieuwe Hunebedcentrum geeft vorm aan deze ontwikkelingskenmerken en ondergaat tegelijkertijd de invloed ervan.
Door Hein Klompmaker, directeur van het Hunebedcentrum.
Ratelaars
Zoals wiettelers stiekem stroom aftappen van het net, zo zijn er ook plantensoorten die bij de buren aanpikken om in hun behoeften te voorzien. Hengel, ratelaars, ogentroost- en kartelbladsoorten vertonen dit in onze ogen crimineel gedrag. Het zijn gewone groene planten die zelf met hun bladgroen hun bouwstoffen vormen, maar die voor het aandeel van water en mineralen daarbij afhankelijk zijn van wortels van andere planten. Ze zijn dus niet volledig parasitair, vandaar dat ze halfparasieten worden genoemd.
Door Joan D.D.Hofman, is redacteur en bestuurslid van Het Drentse Landschap.
Grootschalige natuur in Wit-Rusland
Wit-Rusland (Belarus) ligt in Oost-Europa tussen Polen en Rusland. Het is een republiek, die in 1991 onafhankelijk is geworden; voordien maakte het deel uit van de Sovjet-Unie. Het land is ruim 6 keer zo groot als Nederland, maar er wonen slechts 10 miljoen inwoners. Het is een van de minst bekende landen van Europa en tot voor kort voor westerlingen niet te bereizen. De directeuren van de Provinciale Landschappen brachten er in mei 2004 een werkbezoek aan.
Door Eric van der Bilt, directeur van Het Drentse Landschap.