De motte Borgbarchien

Een geoefend oog kan overal in het Drentse landschap opmerkelijke aarden heuvels waarnemen. Sommige van die heuvels liggen er eenzaam bij, andere maken deel uit van een kleinere of grotere groep. Meestal gaat het om prehistorische grafheuvels, heuvels waarin of waaronder doden zijn bijgezet. Een klein aantal heuvels - ze zijn te tellen op de vingers van één hand - heeft echter niets met het dodenbestel uit de steentijd, bronstijd en ijzertijd te maken. We hebben het dan over de laatmiddeleeuwse mottes (de naam komt van het Latijnse woord mota, wat opgeworpen heuvel betekent). In de zuidelijke helft van Drenthe zijn er nog drie zichtbaar: de Klinkenberg bij Gees (gem. Coevorden), de Wittesheuvel nabij Wittelte en het Borgbarchien bij Rheebruggen (beide gem. Westerveld). De laatstgenoemde heuvel staat centraal in deze bijdrage.

Door: W.A.B. van der Sanden, provinciaal archeoloog bij Drents Plateau

De Kolgans

Wie eenmaal grote groepen ganzen heeft gezien en gehoord, wil elk jaar opnieuw dit typisch Nederlands schouwspel bewonderen. Nergens in Europa zijn 's winters zoveel ganzen bij elkaar te vinden. Vooral de Kolgans komt veelvuldig voor. Deze overwinteraars zijn de laatste jaren spectaculair geste-gen. Werden er dertig jaar geleden jaarlijks zo'n 40.000 geteld, nu zijn er 's winters maar liefst een half miljoen van deze wintergasten in ons land.

Door: G.W. de Vries, onderwijsconsulent voor natuur- en milieu-educatie, is lid van het algemeen bestuur van Het Drentse Landschap

Een documentaire over:
Het schepershuis, de scheper en zijn schapen

Stond de tijd soms maar even stil. Dan zouden de gebouwen, de mensen en de gewoonten uit eerdere tijden langer bij ons blijven. Vanuit deze gedachte restaureerde de Stichting Het Drentse Landschap enkele jaren geleden de oude schaapherderswoning van Westerbork. Het verhaal van de mensen die er woonden en leefden is inmiddels ook vastgelegd. Historica Hester Postma heeft voor de Stichting de geschiedenis van het 'schepershoes' vastgelegd. Het bureau Beeldtaal maakte van dit materiaal een boeiende documentaire die vanaf 1 april 2003 wordt getoond in het informatiecentrum in Orvelte.

Door:
- H.Postma, studente geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze heeft tijdens haar stage voor de Stichting Het Drentse Landschap historisch onderzoek gedaan naar het schepershuisje.
- D. Nijenhuis, filmmaker en directeur van het bureau Beeldtaal in Deventer

Blauwe reiger

Urenlang bewegingloos. Aan slootkant of rietzoom. Plots schiet de ingetrokken hals naar voren en boort de lange snavel het water in. Een nietsvermoedend visje of kikkertje is de klos. Al die tijd opperste concentratie. Met priemende blik die niets ontgaat. Iedereen herkent in deze beschrijving wellicht de Blauwe reiger.

Door: drs. J.D.D. Hofman, bestuurslid en redacteur van de Stichting Het Drentse Landschap