Struikheidevelden

Een tijdelijke zaak, tenzij...

Struikheidevelden zijn het gevolg van een boerenbedrijfsvoering uit voorbije eeuwen. Ze zijn tijdelijke vervangingsgemeenschappen van het Eiken-Berkenbos. Zodra de mens de heide aan zijn lot overlaat, verworden de prachtige paarse velden weer tot wat het eens was: bos. Struikheidevelden zijn erg kieskeurig en stellen strenge eisen aan het klimaat. Het moet vooral vochtig zijn, maar ook weer niet te nat. Tegen langdurige vorst of droogte is Struikhei slecht bestand. Daarom komen struikheidevelden maar op een kleine plek in de wereld voor. Het vochtige gebied rond de Noordzee vormt de kern van het verspreidingsgebied van de laagland-struikheidevelden.

Door: G.W. de Vries, onderwijsconsulent vooer natuur- en milieu-educatie, is lid van het al algemeen bestuur van de Stichting Het Drentse Landschap

Wasplaten

Wasplaten zijn plaatjeszwammen met dikke, wasachtige lamellen aan de onderkant van de hoed. Ze worden door sommigen liefkozend de 'orchideeën onder de paddestoelen' genoemd. Dat heeft in eerste instantie te maken met hun opvallende verschijning. Veel wasplaten hebben vrij grote vruchtlichamen met heldere kleuren in alle nuances van rood, oranje en geel. Er zijn echter ook minder opvallende soorten met een bruine, groene, grijze of witte hoed. Alle wasplaten vormen, evenals orchideeën, een geliefd object voor natuurfotografen.

Door: Dr. E.J.M. Arnolds is voorzitter van de Stichting Paddestoelenwerkgroep Drenthe en lid van de Wetenschappelijke Adviescommissie van de Stichting Het Drentse Landschap

Het Zwerfstenen Beeldenproject

Wie aan Drenthe denkt, ziet hunebedden. Maar liefst 84% van de Nederlanders legt deze associatie. De magie van het hunebed in de context van Drenthe lijkt hiermee duidelijk. Deze prehistorische monumenten zijn gebouwd van zwerfstenen. Enorme keien die we ook nu nog soms in de bodem vinden. Vooral op de Hondsrug, waar we ook de meeste hunebedden aantreffen. Zwerfstenen worden momenteel gebruikt om op hinderlijke wijze wegen te markeren, opritten aan te geven, rotstuinen mee te verluchtigen. Ook als grafmonument of als beeldobject op brinken en pleinen van de Drentse esdorpen zijn ze te vinden.

Door: Drs. E.W.G. van der Bilt, directeur/rentmeester van de Stichting Het Drentse Landschap