Takkenhoogte

Kaart en luchtfoto

Het Meeuwenveen is een groot ven (pingo) met een duidelijke ringwal die echter wel gedeeltelijk is afgegraven. Vroeger huisde er in het ven een grote kokmeeuwenkolonie waaraan het nog altijd zijn naam te danken heeft. De meeuwen zijn al jaren verdwenen. Mogelijk heeft de bemestende invloed van deze meeuwen er wel aan bijgedragen dat de Slangenwortel hier nu een opvallende verschijning is. Deze plant die behoort tot de Aronskelkenfamilie heeft toch wat voedselrijkere omstandigheden nodig dan de meeste andere vennen kunnen bieden.

De Takkenhoogte vormt een met eikenbos begroeide verhoging in het landschap. Deze verhoging is ontstaan als een rivierduin in de warme periode voor de laatste ijstijd. De Takkenhoogte is vernoemd naar de boerenfamilie Takken die in de negentiende eeuw op de boerderij De Wildenberg woonde.

Het gebied is al sinds 1970 in beheer bij Het Drentse Landschap. De natuurontwikkeling tussen Takkenhoogte en Meeuwenveen werd afgerond in 1997.

Het Meeuwenveen is een groot ven (pingo) met een duidelijke ringwal die echter wel gedeeltelijk is afgegraven. Vroeger huisde er in het ven een grote kokmeeuwenkolonie waaraan het nog altijd zijn naam te danken heeft. De meeuwen zijn al jaren verdwenen. Mogelijk heeft de bemestende invloed van deze meeuwen er wel aan bijgedragen dat de Slangenwortel hier nu een opvallende verschijning is. Deze plant die behoort tot de Aronskelkenfamilie heeft toch wat voedselrijkere omstandigheden nodig dan de meeste andere vennen kunnen bieden.

De Takkenhoogte vormt een met eikenbos begroeide verhoging in het landschap. Deze verhoging is ontstaan als een rivierduin in de warme periode voor de laatste ijstijd. De Takkenhoogte is vernoemd naar de boerenfamilie Takken die in de negentiende eeuw op de boerderij De Wildenberg woonde.

Het gebied is al sinds 1970 in beheer bij Het Drentse Landschap. De natuurontwikkeling tussen Takkenhoogte en Meeuwenveen werd afgerond in 1997.

Door de afwisseling van bospartijen, graslanden en waterpartijen is het gebied aantrekkelijk voor verschillende soorten vleermuizen. Op Takkenhoogte is de Wielewaal één van de vele broedvogelsoorten. De vennen en de nieuwe waterpartijen in het gebied worden bewoond door Groene en Bruine kikkers, Heikikkers en Kleine watersalamanders. Regelmatig broeden hier Knobbelzwanen, Wintertalingen, Dodaarzen, Wilde eenden, Rietgorzen, Roodborsttapuiten en Kleine karekieten. Ook is het gebied van groot belang voor allerlei soorten doortrekkende vogels. Bij de inrichting van het gebied, enkele jaren geleden, vestigde zich een grote kolonie Oeverzwaluwen in een zandhoop. Om de Oeverzwaluwen in het gebied te houden is een deel van die hoop omgevormd tot een permanente zwaluwenwand.