Het Groote Zand
Het Groote Zand ligt langs de noordelijke rand van de Boswachterij Hooghalen. Het dankt zijn naam aan de uitgestrekte zandwoestenij waar het ooit deel van uit maakte. Toch bestaat het Groote Zand uit heel wat meer dan stuifzand. Het is een afwisselend heidelandschap. Opmerkelijk is dat de natste delen van het terrein vaak hoger liggen dan de drogere delen. Het zeer plaatselijk voorkomen van keileem in de ondergrond, dat het water belet weg te zakken, is hiervoor een verklaring. Het gebied is vrij toegankelijk op wegen en paden. Vanaf de parkeerplaats bij het Herinneringscentrum Westerbork begint een rondgaande paaltjeswandeling. Deze voert zowel door het Groote Zand als door de aangrenzende boswachterij. Het fietspad over het Groote Zand mag op geen enkel fietstochtje door de omgeving ontbreken.
Boomleeuwerikken
Tot ongeveer 1930 zijn de uitgestrekte 'woeste gronden', waarvan het Groote Zand een overblijfsel is, nog volop in gebruik als weidegrond voor de schapen. Als gevolg van overbeweiding, overmatig plaggen en te vaak branden waren grote delen van de heide veranderd in dorre zandverstuivingen. De grondeigenaren werden via provinciale verordeningen verplicht om hun gronden te bebossen om de uitgestrekte zandverstuivingen te bedwingen. De hoge kosten die hier aan verbonden waren, deed veel eigenaren besluiten om hun grond te verkopen aan Staatsbosbeheer. Hierdoor konden de uitgestrekte Staatsbossen ontstaan, waarvan het Groote Zand de noordgrens vormt.
In dit heideveld worden vrij droge, overwegend met Struikhei begroeide delen afgewisseld met bijna volledig uit Dophei bestaande vlakken met veel Veenbies. Dit zijn ook de plekken waar de opvallend gele toortsen van de Beenbreek te zien zijn. Kraaihei is op veel plekken nadrukkelijk aanwezig, met name op de plaatsen waar ooit bos heeft gestaan.
Beenbreek, Geert de Vries
In het voorjaar stijgen de vrijwel staartloze Boomleeuwerikken spiraalsgewijs op uit de verspreid staande bomen, onderwijl hun heldere melodieuze zang ten gehore brengend. Deze vogels zijn vooral te vinden in het overgangsgebied van bos naar heide. Om het gebied zijn oorspronkelijke openheid terug te geven is een groot deel van het op de heide aangeplante naaldhout verwijderd. Hierdoor zijn de ontwikkelingskansen voor de vennen en veentjes met hun waardevolle plantengroei beter gewaarborgd. Het gebied wordt begraasd door Schotse hooglanders en Drentse heideschapen.
Witte Zand
Vlak bij Het Groote Zand maar dan aan de andere kant van Hooghalen, ligt een bosgebied dat bekend staat onder de naam Witte Zand. Een deel van dit bos is in beheer bij Het Drentse Landschap. Het zand is hier nog altijd aan te treffen in de vorm van een zandvlakte midden in het bos. De rest van het stuifzand gaat schuil onder een bos met een gevarieerde samenstelling. In het bos is een gemarkeerde wandeling uitgezet van twee kilometer.