De adel is nooit erg royaal vertegenwoordigd geweest in Drenthe. Toch hadden jonkheren en baronnen hier en daar in de provincie wel bezittingen. Het waren bossen, woeste gronden en landerijen, met als middelpunt meestal een voorname behuizing. In latere eeuwen deden ook andere families, rijk geworden in Indië of in de scheepvaart, omvangrijke grondaankopen in de provincie. Zo ontstonden op diverse plaatsen uitgestrekte landgoederen. Ze bestaan nog steeds. Ook Stichting Het Drentse Landschap heeft nu een aantal van deze landgoederen in beheer. Ze zijn onder te verdelen in twee categorieën: de middeleeuwse adellijke landgoederen en de veel recentere heideontginningslandgoederen. Gemiddeld zijn ze enkele honderden hectaren groot. In enkele gevallen is ook het voorname huis ofwel de havezate waar vroeger de familie resideerde, overgedragen. Evenals de boerderijen die van oudsher tot het landgoed behoorden.

Landgoed Rheebruggen

Landgoed Rheebruggen, Jaap de Vries

Het Landgoed Rheebruggen bij Uffelte ligt op een keileem- en zandopduiking omringd door uitgestrekte vochtige groenlanden. De aantrekkelijke beslotenheid van het landgoed contrasteert sterk met de weidse openheid van het omliggende agrarische gebied.
Het middeleeuwse woord rhee of rede staat voor waterloop en riet. Over het landgoed loopt dan ook een stroompje dat bekend staat onder de naam Scheidgruppe. Deze Scheidgruppe vormde de grens tussen de voormalige gemeenten Ruinen en Havelte.
Een markant element op het landgoed is het 'Borgbargien'; een middeleeuwse woonterp waarop waarschijnlijk eens een houten of stenen woontoren heeft gestaan. Mogelijk dat de geschiedenis van deze woontoren de aanleiding heeft gegeven voor het ont-staan van de legende van 'De beuze jaeger'.
De oudste berichten over het gebied Rederbroec dateren uit 1382. Het landgoed is lange tijd een adellijke bezitting geweest, gedomineerd door de Havesathe Rheebruggen. Een viertal monumentale boerderijen en de talloze omwalde akkers of kampen benadrukken de activiteiten van de mens die het gebied haar huidige vorm gaf. De boerderijen op het landgoed behoren allemaal tot het nieuw-Drentse type met dubbele zijbaanders en zware rieten daken. 

Kijk voor meer informatie naar de terreinbeschrijving van Landgoed Rheebruggen.

Landgoed Vledderhof

Landgoed Vledderhof

Het Landgoed Vledderhof ligt ten noorden van het dorp Vledder. Statige lanen en uitnodigende wandelpaden voeren hier door afwisselende bospartijen en landschappelijk fraai gelegen cultuurlandpercelen met meerdere poelen en vennetjes.
Omstreeks 1920 heeft het Landgoed Vledderhof zijn huidige vorm en omvang bereikt. Het landgoed had in die tijd nog de naam Schoonhoven en was tot 1913 in handen van de familie Van Royen. In 1932 verkoopt baron Von Knobbelsdorff het landgoed aan jonkheer Van Vredenburch, die het de naam Vledderhof gaf. Het bos werd als productiebos gebruikt en de cultuurgronden werden verpacht. In 1974 kwam het landgoed in bezit van Het Drentse Landschap. Het in dit gebied gelegen landhuis, in gebruik als boerenbedrijf, behoort niet tot het eigendom van de stichting. Het huidige landhuis werd in 1875 gebouwd, een voorganger zelfs al in 1834.

Kijk voor meer informatie naar de terreinbeschrijving van Landgoed Vledderhof.

Landgoed Vossenberg

 
Landgoed Vossenberg, Jaap de Vries

Het Landgoed Vossenberg ligt ca 2 km ten oosten van Wijster. Het landgoed dankt zijn naam aan een prehistorische grafheuvel, waarop vroeger een vlaggenmast geplaatst stond, achter het huidige landhuis. Wanneer er een jachtpartij werd gehouden, werd de jachtvlag gehesen waarop een rode Vos stond afgebeeld. De Vossenberg kan het beste getypeerd worden als een jong heide-ontginningslandgoed. De ontginningslijnen in het landschap lopen straalsgewijs vanuit Wijster. Oostelijk grenst het landgoed aan het beekdal van de Zuidelijke Sint Niklaasbeek. De vele lommerrijke lanen en het Linthorst-Homankanaal met zijn weelderige oeverbegroeiing geven dit stille -landgoed een geheel eigen sfeer. 
De Vossenberg werd in 1915, als vorm van geldbelegging, gesticht door de Landmaatschappij Drenthe.

Kijk voor meer informatie naar de terreinbeschrijving van Landgoed Vossenberg.

Landgoed De Havixhorst

Havixhorst

Een adellijk landgoed werd vroeger voor een groot deel geëxploiteerd als een boerenbezitting. Het verschil was dat de eigenaar een titel had, een voornamer huis bewoonde dan de doorsnee landman en meer personeel in dienst had. Maar ook hij was voor zijn inkomen voor een flink deel aangewezen op zijn bezittingen waarmee bijvoorbeeld het onderhoud van zijn grote huis werd bekostigd. Een fraai voorbeeld is het Landgoed De Havixhorst nabij De Wijk, gelegen in het stroomdal van de Reest. In het grote huis is nu een hotel-restaurant ondergebracht. Vroeger had het de status van havezate en het werd vooral bekend als woonplaats van het geslacht De Vos van Steenwijk. Sinds 2006 zijn er in de tuinen van De Havixhorst figuratieve beelden van Nederlandse beeldhouwers te bezichtigen. Zie voor meer informatie nationaal beeldenpark Havixhorst.

Kijk voor meer informatie naar de terreinbeschrijving van het Reestdal en bijzondere uitstapjes

Landgoed Lemferdinge

Lemferdinge

Het huis Lemferdinge werd reeds in 1447 in documenten vermeld. "De hof to Lemferdinge" was een van de belangrijkste geschenken die Steven Ther Borch van zijn vader ontving ter gelegenheid van zijn huwelijk met Grete van Echten. Echten en Eelde waren delen van Drenthe waar in die tijd een concentratie van families met aanzien woonden. Twee eeuwen vererfde Lemferdinge in deze familie.
Het landgoed heeft vele veranderingen ondergaan. Ooit was er een groot landhuis met een gracht, ophaalbrug, twee schathuizen, ruime tuin, bos en weiden. Tegenwoordig bestaat het landgoed alleen nog uit het westelijke schathuis en de tuinen. Nadat het eeuwen in particuliere handen was geweest, werd de vereniging 'Ons Dorpshuis' in Eelde in 1953 eigenaar van het landgoed. Deze kreeg het in bezit uit een erfenis van Geziena Bähler-Boerma, die samen met haar man de laatste eigenaar-bewoners van Lemferdinge zijn geweest. In hun testament besliste de familie Bähler dat Lemferdinge met haar inboedel open moest staan voor mensen die hun horizon wilden verbreden. Zij bepaalde dat het landgoed met hun kapitaal in stand moest worden gehouden, en dat na dertig jaar de Vereniging Ons Dorpshuis er als erfgenaam over mocht beschikken. In 1983 werd in overleg met het gemeentebestuur van Eelde besloten dat de Beheersstichting Bähler-Boerma Lemferdinge het landgoed zou kopen. De inboedel en het familiearchief waren al in 1953 in bezit van deze stichting gekomen. In 2004 kwam Lemferdinge in eigendom bij Stichting Het Drentse Landschap. Tegenwoordig worden er exposities en tentoonstellingen gehouden en vinden er vergaderingen en partijen plaats. Kijk op cultureleraadeelde. De plek wordt ook als trouwlocatie gebruikt.

Kijk voor meer informatie naar de terreinbeschrijving van Lemferdinge, Eelde en bijzondere uitstapjes